Rondleiding op de Willibrordusstichting geven door oud-medewerkers

Op 20 mei hebben we een mooie rondleiding gehad op het terrein van de Willibrordusstichting in Heiloo. Een klein groepje van onze deelnemers werd in een golfkar en rolstoel rondgereden over het terrein. Een oud-medewerker vertelde ons over het toeval waardoor de Willibrordusstichting in Heiloo terecht is gekomen. Monniken uit Haarlem wilden in 1927 een ‘gekken’gesticht oprichten in Noord-Holland en hadden Haarlem als initiële vestigingsplaats bedacht. Maar daar kon geen geschikte locatie worden gevonden. Dus trokken ze naar het noorden. Ook in de kop konden ze geen locatie vinden die voldeed aan hun eisen. Onderweg terug naar Haarlem reden ze door Heiloo over de Kennemerstraatweg. En daar gebeurde het wonder. Autopech ter hoogte van de huidige locatie. Zij waren direct onder de indruk van het terrein en de mogelijkheden. Katholieken uit Heiloo spoedden te hulp en vroegen hun wat ze hier naartoe had gebracht. Zij brachten de monniken in contact met de herenboer, die het land aan de monniken verkocht. In 1939 werd als laatste de kapel gebouwd en was het complex klaar. Maar toen kwam de Tweede Wereldoorlog. De bezetter maakte van de Willibrordusstichting een Marine-Lazarett ter behandeling van zieke en gewonde Duitse militairen. Dat ging echter niet samen met de aanwezigheid van Nederlandse psychiatrische patiënten. De beslaglegging resulteerde in een grootscheepse evacuatie van patiënten in de omliggende dorpen.

Na de oorlog kwamen de monniken en patiënten weer terug. Sindsdien hebben aanpassingen aan het terrein en veranderingen in de zorg voor psychiatrische patiënten het karakter van de Willibrordusstichting veranderd. Maar de Willibrordusstichting is nog steeds actief in de geestelijke gezondheidszorg. Dit in de vorm van kleinschalige woongroepen, leerwerktrajecten, kantoorlocaties van de GGZ en particuliere bewoning.

De originele panden die er nog staan, vallen onder Monumentenzorg en blijven dus behouden.

Na de uiterst boeiende rondleiding werd het uitje ter plaatse afgesloten met koffie en gebak. Twee van onze deelnemers hebben mooie herinneringen aan de Willibrordusstichting. Zij kwamen bekenden tegen die daar nog steeds werken of ook als vrijwilliger actief zijn. Dat leverde leuke gesprekken en wetenswaardigheden op.

Het was een geslaagde middag.