Oud zijn valt niet altijd mee, vonden de ex-jongeren die bij de Zonnebloem Hofkwartier bingo speelden.

Ex-jongeren zeggen het wel vaker: “Oud worden wil iedereen, dus moet je niet klagen als je het bent.” Maar ben je het eenmaal, dan valt het zijn niet altijd mee, klonk het op de bingomiddag van de Zonnebloemafdeling Hofkwartier in Buurt- en Kerkhuis Bethel. Het gaat allemaal wat minder vlot. Net als dat bingospel, want hoe ging dat ook alweer?

Hoofdprijs
Oud of niet: iedereen had alweer snel de kenmerken van het bingospel paraat. Eerst maar eens de bovenste rij getallen op de kaart compleet zien te krijgen. De getallen gelden voor de hele kaart, gaven de spelleiders de Zonnebloemers mee. Wie dat eenmaal door had, zag de kaart ineens aardig vollopen. Maar zoals dat wel vaker gebeurt, wint een ander zo heel onverwacht. Niet de hoofdprijs, want die was er niet. Wel genoeg andere prijzen om de bingospelers mee te geven. Iedereen mocht die zelf uitkiezen en iedereen ging met een prijs naar huis. Een mooie prijs die zich door het grote aanbod soms nog lastig liet kiezen. Net als wanneer de slager in een volle winkel vraagt “had u verder nog iets gewenst”, merkte een Zonnebloemer op. “Geen idee, er is zoveel!”

Bingo: het blijft een aardig spel. Ook wanneer het molentje wat kuren vertoont en de bingoballetjes er telkens weer uit proberen te ontsnappen. Dan is het zaak die op tijd te arresteren voordat ze overal onder rollen. Zie ze dan nog maar eens terug te vinden.

Dat is ook bingo: de eerste twee getallen gaan veelbelovend goed, maar dan houdt het wel zo'n beetje op. Gevolg: je let gaandeweg minder goed op en schrikt als je meent een nummer te horen dat op je kaart staat. Wat zeiden ze nou? Niet goed gehoord, maar toch niet vragen want dan heeft iedereen door dat je niet zo best oplet. Toch fijn dat iemand anders het dan niet kan laten om voor de zekerheid nog eens naar de getallen te vragen gewoon voor de zekerheid. Die heeft dus ook niet goed opgelet!