Na een route over het Wienkeltjespad, langs dijkjes met bomen en een prachtige weel, kwamen we aan in het leuke dorp Ellewoutsdijk.

Via enkele smalle straatjes gingen we omhoog, de dijk op, naar de parkeerplaats aan de rand van de Schelde. Daar stond een frisse wind ons op te wachten. We hadden net de rollators uitgepakt en stonden klaar om aan de wandeling te beginnen, toen een flinke regenbui zich bij de wind voegde. Iedereen zette de kraag op en trok de capuchon over het hoofd. Sommigen hadden ook nog zo’n lichte plastic cape bij zich, maar om die fatsoenlijk over je hoofd te krijgen, had je wel wat hulp nodig.

Wij, stoere Hollanders, gingen gewoon aan de wandel en genoten van de inmiddels droge route langs een klein haventje en de rivier de Schelde, met hier en daar wat slikken. Het zonnetje probeerde door de wolken heen te komen. Zo wandelden we verder naar beneden, richting het dorp, langs een klein watertje waar een monument herinnert aan de beschieting van Ellewoutsdijk tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Even verderop werden we al opgewacht door de man van de visrokerij. Dat werd voor iedereen een soort snoepwinkel, maar dan met gerookte vis! In mijn geval was dat paling. Niets zo lekker als versgerookte vis.

Daarna volgde nog een korte wandeling naar het dorpshuis, tevens café, waar we koffie gingen drinken. Het was er aardig druk en er was zelfs een echte bar.

Na de koffie met zelfgemaakt gebak wandelden we weer naar de auto, boven op de dijk. We namen afscheid van de rivier en togen huiswaarts. Bij aankomst in Middelburg bleek het verkeer echter behoorlijk vast te staan. De oplossing was om via Oost-Souburg naar de andere kant van het kanaal te rijden. Daardoor waren we uiteindelijk iets later thuis.

We hebben een flinke dosis frisse lucht opgedaan en bedanken de vrijwilligers dan ook voor deze fijne wandeling!

Elly Puister