Na een hele week mooi weer hadden wij een bewolkte dag met een frisse wind.

Gelukkig merk je daar in het bos niet veel van en zo liepen wij al keuvelend op het gemak door het bos, waar de bomen nog kaal waren, maar er nog best veel te zien was.

Al gauw kwam ik een dikke boom tegen die tot op een flinke hoogte was ingekerfd met namen, leeftijd en vaak een hartje. Eén van de vrijwilligsters ontdekte een naam uit 1945.

Verder zie je, als je goed kijkt, soms kleine bloemetjes tussen al dat groen dat al probeert wat groter te groeien. Ook zagen wij al knoppen bij de diverse rhododendrons. Nog even weer bij de boom van Mondriaan gekeken en verder: juist nu het nog zo kaal is, zie je goed hoe de diverse oude bomen vele dikke en kronkelende takken hebben; ze krijgen daardoor een heel apart model.

Zo kwamen we weer bij het kasteel, waar de koffie en appeltaart er best in gingen. Al kijkend kwam ik in een kamer waar een fantastisch mooie kast met wat antieke spulletjes stond: een bijzondere schaal met als voet hertengeweien op een mooie ronde tafel. Antiek? Wel zag ik nog een kast met allemaal witte theepotten en wat ander servies uit andere tijden. Zo ontdekte ik weer dingen die ik niet eerder had gezien bij vorige bezoeken.

Weer een geslaagde middag en dank aan de vrijwilligers die het mogelijk maakten dat wij weer een fijne en gezonde middag hadden.

Elly Puister.