"Kom vol'nd joar moar trogge"

Nou... een mooier compliment kun je niet hebben. Niet als optredend persoon; niet als organisatie.
Al ruim op tijd komt Gerda zich, met fiets, melden en ze straalt een en al enthousiasme uit: ze heeft er duidelijk zin in.
Toch werd het nog even heel spannend of de middag wel door kon gaan. De verbinding laptop, scherm en beamer kwam maar niet tot stand. Maar... De Meenthehof beschikt sinds kort ook over een prachtig tv-scherm en met toestemming mochten we daar gebruik van maken.
Janny heet een ieder welkom en in het bijzonder Gerda. De gasten kunnen nog even genieten van koffie/thee met wat lekkers en vervolgens neemt Gerda ons mee op een schitterende reis door IJSland. Ze vertelt hoe ze in haar uppie dit soort reizen onderneemt met de hoognodige dingen en zo klein mogelijk bij zich. Zo laat ze zien dat ze kookt op een inimini gaspitje in een even inimini steelpannetje. Basis van de maaltijden: bami, rijst etc. In de dorpjes die ze onderweg tegenkomt tikt ze soms wat groente en fruit op de kop. Maar we mogen ook een kijkje nemen op haar 'reistoilet'. Een blikje zo groot als een conservenblik. Mèt deksel, dat wel. Ze kan er net een grote en een kleine plas in kwijt, zo zegt ze. Ze klimt op de tafel en laat zien hoe dat ongeveer gaat.
Eindeloze wegen fietst ze af in een land zó mooi dat menig keer in de zaal te horen valt: "wat mooi". Gerda: "U en ik zullen het niet meer meemaken, maar IJsland wordt in tweeën 'gescheurd' door een breuk die in meerdere landen waarneembaar is". De foto's die ze hierbij laat zien, maken dat duidelijk: een grote, brede gleuf door het landschap.
Er wordt even een pauze ingelast waarin de gasten kunnen genieten van een drankje, advocaatje, wijntje met wat knabbeltjes. Maar... de fruitspies valt bijzonder in de smaak.
Gerda gaat verder waar ze gebleven is. Althans... dat is de bedoeling. Maar hoe en waardoor...? De foto's liggen ineens wat door elkaar. Maar Gerda zal Gerda niet zijn als ze vol humor door gaat. 
Soms slaapt ze in een schuur van een boerderij, maar meestal is haar eigen kleine tentje haar slaapplaats, vertelt ze. En dan moet je creatief denken om dat tentje weer droog te krijgen na een flinke bui. Zelf zit ze dan verpakt in haar regenpak en dat lokt tot het maken van een selfie.
Aan alle mooie dingen komt een eind en het is dan ook ruim over de klok van vier uur als Janny Gerda bedankt voor deze mooie middag.
"Kom vol'nd joar moar trogge", zo zegt menig gast tegen Gerda.
Wie weet?

Tekst en foto's: Janny de Vries
Zonder toestemming mag er geen gebruik gemaakt worden van de tekst en/of foto's.