Samen met deelnemer Eelkje genoten van een prachtige fietstocht door Gaasterland.

Niet de snelheid stond centraal, maar het samenzijn, het delen van kleine momenten, een praatje onderweg, een glimlach en een briesje door de bomen.

Vanuit mijn eigen afdeling in Zuid‑West‑Friesland (Sneek) was ik gevraagd om die dag als vrijwilliger mee te fietsen op een Zonnebloem‑rolstoelfiets. Natuurlijk zei ik meteen ja.

Samen op pad met Eelkje
Met de tocht richting Sondel in het vooruitzicht had ik vooraf al iemand in gedachten om het mezelf deze keer wat gemakkelijker te maken. Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg een deelneemster uit mijn eigen dorp Mantgum mee op de rolstoelfiets: de 91‑jarige Eelkje van der Veen.
Ze hoefde er geen seconde over na te denken en was meteen laaiend enthousiast. Het grote voordeel? Geen thuiszorg die vooraf van alles moest regelen, geen strak ingepland middagdutje, en vooral: geen gedoe met taxi’s of ingewikkelde planningen. Ze stapte gewoon gezellig bij mij in de auto. 
En zo begon onze dag in Gaasterland: eenvoudig, ontspannen, samen op de fiets, precies zoals het bedoeld is. Wat een heerlijk uitzicht vanaf de Riskja! Lekker genieten van de buitenlucht in een andere omgeving is precies wat de rolstoel-fiets van de Zonnebloem zo ideaal maakt.

Sondel ligt prachtig in het Zuidwest‑Friese landschap, perfect voor zo’n tocht. Onderweg kwamen we bij Rijs zelfs nog dorpsgenoten tegen. Na een lange middag, die door een incident wat uitliep, bracht ik Eelkje moe maar voldaan om 20.00 uur weer thuis. Ze had zichtbaar genoten, dat merkte ik aan alles.

Niet de snelheid.
Niet de afstand.
Maar het samenzijn.
Dat is het ware doel van de Zonnebloem. 🌻

Ervaring op de pedalen
Ik heb inmiddels de nodige ervaring met het fietsen met deelnemers van onze eigen afdeling. Zo ga ik regelmatig naar het paviljoen aan het Sneekermeer, naar IJlst, Heeg of gewoon gezellig de binnenstad van Sneek in, net waar de deelnemer graag heen wil. Dat blijft elke keer weer bijzonder.

Die passie voor het vrijwilligerswerk zit er al langer in. Na mijn vervroegde pensionering heb ik onder andere gewerkt bij het Rode Kruis Zorghotel De Valkenberg in Rheden en bij de SRG‑stichting voor mensen met niet‑aangeboren hersenletsel. Bij beide organisaties was ik actief als chauffeur, gids en verzorgende tijdens excursies in Nederland, België en Duitsland. Het waren mooie, intensieve dagen waarin je ontzettend veel terugkrijgt van de mensen voor wie je het doet.

Van Easterwierrum tot de MPS De Zonnebloem
Mijn eigen Zonnebloem‑avontuur begon ooit bij de afdeling Easterwierrum. Toen die ophield te bestaan, ben ik overgestapt naar Sneek (nu Zuid‑West‑Friesland). Al eerder werkte ik mee bij landelijke vakanties, onder andere in Buitengoed Fredeshiem bij De Bult in Overijssel en in De Rijper Eilanden bij De Rijp in Noord‑Holland.

Daarnaast heb ik in de loop der jaren meerdere keren als vrijwilliger dienstgedaan op het vakantieschip MPS De Zonnebloem. Aan boord is het echt de handen uit de mouwen steken: als receptionist, boordwacht en zelfs in de wasserette en de omloop. Het zijn intensieve reizen, zeker als er een nachtdienst bij zit, en bij thuiskomst is het vaak eerst een paar dagen bijkomen. Maar wij vrijwilligers doen het met liefde.

De deelnemers hebben vaak te maken met uiteenlopende, complexe ziektebeelden, en juist daarom is het zo waardevol om hen een onvergetelijke vaarvakantie te bezorgen. Met het schip kwamen we werkelijk overal: we voeren de Rijn op naar Keulen, Düsseldorf, Andernach, Koblenz en Rüdesheim, maar bleven ook dichter bij huis in Nijmegen, Rotterdam, Amsterdam, Dordrecht, Willemstad en Hellevoetsluis. Zelfs het mooie Antwerpen deden we aan, net als prachtige plaatsen in onze eigen provincie, zoals Makkum, Sneek en Harlingen.