Wij raken nooit uitgepraat

Wanneer Dorothé 25 jaar geleden de diagnose MS krijgt, verandert haar leven. Haar klachten verergeren, stapje voor stapje. Zo wordt haar wereld steeds kleiner. Vrijwilliger Corry komt regelmatig op de koffie. Dorothé heeft weer iets om naar uit te kijken. “Dat heb ik echt nodig.

Dorothé woont al ruim veertig jaar samen met haar man Cor in Oosthuizen. Cor is geen stilzitter en hij is vaak op pad. Ook haar vrienden en familie hebben het druk. “Vroeger had ik de koffiekopjes altijd klaarstaan op het aanrecht. Nu krijg ik bijna geen spontaan bezoek meer. Dan is het stil in huis en voel ik me eenzaam, met alleen mijn twee katten om me heen.”

De kracht van aandacht

Via haar schoonmoeder kwam Dorothé voor het eerst in contact met de Zonnebloem. “Ik ben een keer meegegaan met een uitstapje en daarna is de Zonnebloem niet meer weggeweest uit mijn leven”, vertelt ze. Sindsdien komt vrijwilliger Corry bij haar over de vloer. Voor koffie en een praatje. Deze bezoekjes betekenen veel: “Thuiszorg komt ook langs, maar die hebben weinig tijd. Met Corry heb ik écht contact. We kletsen, lachen en delen ook de moeilijke dingen. Dit is zo belangrijk voor me.” De klik is wederzijds. “Dorothé blijft zó positief en bescheiden”, vertelt Corry. “Als ik binnenkom en ik zie hoe haar gezicht opklaart… dan weet ik zeker: mijn bezoek is heel veel waard!” Dat is de kracht van aandacht. 

Blijven zingen

Dorothé mist vooral die kleine dingen, die vroeger zo gewoon waren. “Even naar boven, snel iets pakken – dat gaat niet meer.” Ook haar grote hobby, kleding naaien voor familie en vrienden, lukt niet meer. “Ik naaide alles: van winterjassen tot kostuums voor een heel koor. Dat mis ik.” Toch blijft Dorothé actief waar het wel kan. “Mijn zangkoor op woensdagavond is heilig. Zolang ik kan zingen, blijf ik het doen. Hierdoor voel ik me vrij.”

Samen iets om naar uit te kijken

Om de drie weken schuift Corry aan voor koffie of thee bij Dorothé thuis. Samen gaan ze ook graag mee met Zonnebloemuitjes. “Zodra zij hier de voordeur binnenkomt, is het gezellig”, zegt Dorothé. “Zonder haar bezoekjes zouden mijn weken een stuk stiller zijn.”